Znaleziono 272 interesujących stron dla frazy wypowiedzenie umowy o pracę z przyczyn ekonomicznych wzór w serwisie Money.pl. 0 strona wyników dla zapytania wypowiedzenie umowy o pracę z Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron to dokument podpisywany przez pracodawcę i pracownika, który jest jednym ze sposobów zakończenia stosunku pracy. Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron polega na zgodnej woli pracownika i pracodawcy, którzy zamierzają zakończyć współpracę. Dokument ten stanowi najprostszy Pozorna likwidacja stanowiska pracy a konsekwencje. Wielkość tekstu: A. A. Rozwiązanie z pracownikiem umowy o pracę, która zawarta była na czas nieokreślony, wymusza przedstawienie pracownikowi przyczyn zwolnienia. Powinny być one sformułowane w formie pisemnej, w sposób zrozumiały, konkretny oraz zgodny z prawdą, najpóźniej w Zgodnie z przepisami prawa pracy umowę o pracę można rozwiązać na mocy porozumienia stron, przez wypowiedzenie albo przez rozwiązanie bez wypowiedzenia. W tym ostatnim wypadku jedną z przesłanek jest ciężkie naruszenie obowiązków przez pracownika lub pracodawcę. Poniżej wzór rozwiązania umowy o pracę z zastosowaniem skróconego okresu wypowiedzenia. W wyniku nowelizacji Kodeksu pracy, która obowiązuje od 22 lutego 2016 r., rozwiązanie umowy o pracę z zastosowaniem skróconego okresu wypowiedzenia można zastosować wyłącznie wtedy, jeżeli: Autopromocja. - umowa była zawarta na czas Zaznaczyć należy przy tym, że druga, z wymienionych wyżej możliwości skrócenia okresu wypowiedzenia, istnieje tylko w przypadku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem przez pracodawcę. Nie ma więc zastosowania, gdy to pracownik pierwszy złożył wypowiedzenie. . Pracodawca oznajmił mi, że z przyczyn ekonomicznych musi zlikwidować moje stanowisko pracy (brak środków na dalsze utrzymywanie stanowiska). Zaproponowano mi wypowiedzenie za porozumieniem stron. Czy to dla mnie korzystne? Czy nie powinno być wypowiedzenia z winy pracodawcy? Czy należy mi się odprawa lub odszkodowanie? Jaki przysługuje mi okres wypowiedzenia, no i co z urlopem? Jak najkorzystniej dla mnie rozwiązać ten stosunek pracy? Zatrudniona jestem od 27 czerwca 2007 roku, na czas nieokreślony, na 1/2 etatu. Firma zatrudnia 10 osób. Rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika Najistotniejszą kwestią z punktu widzenia pracownika, z którym zakład pracy rozwiązuje stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracownika na ogół jest odprawa pieniężna określona w ustawie z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 z późn. zm.). Jednakże to świadczenie nie będzie Pani przysługiwać, ponieważ przepisy ustawy mają zastosowanie do pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników w razie konieczności rozwiązania stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (art. ww. ustawy). Natomiast Pani w treści pytania napisała, iż pracodawca zatrudnia 10 osób. Także Kodeks pracy nie przewiduje odszkodowania z tytułu rozwiązania umowy o pracę z przyczyn niedotyczących pracownika. Likwidacja stanowiska pracy w przyczyn ekonomicznych Odnosząc się do trybu rozwiązania umowy o pracę trudno mi jest jednoznacznie ocenić, który z nich (wypowiedzenie czy porozumienie stron) będzie korzystniejszy. Przychylałabym się do rozwiązania stosunku pracy za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę z zaznaczeniem, iż wypowiedzenie następuje z przyczyny niedotyczącej pracownika, tj. likwidacji stanowiska z przyczyn ekonomicznych. Na marginesie wskażę tylko, że Kodeks pracy (zwany dalej nie przewiduje wypowiedzenia umowy o pracę „z winy pracodawcy”. Rozwiązanie umowy z zachowaniem okresu wypowiedzenia jest zwykłym sposobem rozwiązania umowy o pracę, do którego mają prawo obie strony: pracownik i pracodawca. Przy tym trybie nie ma większego znaczenia wina którejkolwiek ze stron (inaczej niż przy rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia). Rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem Argumenty przemawiające za oświadczeniem Pani pracodawcy o rozwiązaniu umowy za wypowiedzeniem są następujące: Przysługuje Pani prawo do jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia (ponieważ jest Pani zatrudniona co najmniej sześć miesięcy – art. 36 § 1 pkt 2 Czyli załóżmy, że w dniu 11 kwietnia pracodawca składa oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę. Wówczas stosunek pracy rozwiąże się dopiero z dniem 31 maja. W okresie trwania wypowiedzenia przysługuje Pani zwolnienie na poszukiwanie pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w wymiarze dwóch dni roboczych (art. 37 § 1 i § 2 pkt 1 W oświadczeniu o wypowiedzeniu pracodawca jest obowiązany wskazać przyczynę wypowiedzenia – w Pani przypadku będzie to likwidacja stanowiska z przyczyn ekonomicznych. Dlatego także w tym przypadku nie musi się Pani martwić, czy przyszli potencjalni pracodawcy nie będą mieli wątpliwości co do tego, czy wypowiedzenie umowy było spowodowane przyczynami leżącymi po Pani stronie. W przypadku, gdyby powzięła Pani wątpliwości co do prawdziwości przyczyny wypowiedzenia albo poprawności dokonanego wypowiedzenia, będzie Pani mogła odwołać się do sądu pracy w ciągu 7 dni od dnia złożenia przez pracodawcę oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę, czego nie może Pani uczynić w przypadku rozwiązania umowy za porozumieniem stron. Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron a prawo do zasiłku dla bezrobotnych Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron jest także dla Pani korzystne, ale straci Pani prawo do dwóch dni na poszukiwanie pracy oraz możliwość ewentualnego odwołania się do sądu. W sytuacji, gdzie przyczyną jest likwidacja stanowiska różnice (jak widać powyżej) są minimalne. Gdyby Pani zdecydowała się na porozumienie stron proszę domagać się wpisania w treść oświadczenia, co jest przyczyną takiego stanu rzeczy (z przyczyny leżącej po stronie pracodawcy: likwidacja stanowiska z przyczyn ekonomicznych). Piszę o tym pod kątem ewentualnego prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) prawo do zasiłku nie przysługuje, jeżeli w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w urzędzie pracy rozwiązano stosunek pracy na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop W każdym natomiast przypadku za niewykorzystany urlop powinna Pani otrzymać ekwiwalent pieniężny (za każdy dzień przysługującego, a niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego – art. 171 § 1 Pracodawca może Panią zobowiązać do wykorzystania zaległego urlopu w okresie wypowiedzenia umowy. Jeżeli Pani tego świadczenia nie otrzyma może Pani złożyć pozew do sądu pracy o jego wypłatę (ma Pani możliwość domagania się wypłaty ekwiwalentu w ciągu trzech lat, po tym terminie roszczenie ulega przedawnieniu). Mając na uwadze powyższe, proszę się dowiedzieć, kiedy pracodawca chciałby rozwiązać umowę o pracę za porozumieniem stron. Jeżeli będzie to dłuższy okres, niż czas trwania wypowiedzenia, z pewnością będzie to dla Pani korzystne. W innym przypadku korzystniejsze będzie dokonanie przez pracodawcę wypowiedzenia. Jeżeli rozwiążecie Państwo stosunek pracy na mocy porozumienia stron, proszę pamiętać, że stosunek pracy ustanie z dniem wskazanym w tym oświadczeniu. Proszę także dopilnować, aby przyczyna wypowiedzenia (albo wskazana w oświadczeniu o rozwiązaniu za porozumieniem stron) była prawdziwa i dokładnie opisana. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Pracownicy często zadają sobie pytanie, czy z tytułu zwolnienia przysługuje im odprawa. Ustawa Kodeks pracy nie reguluje tego zagadnienia. Nie oznacza to jednak, że pracownik nie ma prawa do takiego świadczenia. Kwestia ta została uregulowana przez prawodawcę w ustawie o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (ustawa). Małgorzata Sidor-Rządkowska Sprawdź POLECAMY Przyczyna nie może leżeć po stronie pracownika Pracodawca, który wypowiedział umowę o pracę z przyczyn niedotyczących pracownika (np. likwidacji stanowiska pracy, niekorzystna sytuacja finansowa pracodawcy) będzie zobowiązany do wypłaty odprawy. Ważne jest jednak, aby zatrudniał on 20 i więcej pracowników, w innym razie art. 10 ustawy nie znajdzie zastosowania. Stanowi on bowiem, że przepisy dotyczące zmniejszenia ochrony przed rozwiązaniem stosunku pracy i o odprawach stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy, jeżeli przyczyny niedotyczące pracownika stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1 ustawy, tj. mniej niż w sytuacji zwolnień grupowych, a więc mniej niż: 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników, 10 proc. pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników, 30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników. Szczególnie ważna jest przyczyna wypowiedzenia. Nie może ona leżeć po stronie pracownika oraz musi być przyczyną wyłączną. Dlatego też jeśli pracodawca rozwiązuje stosunek pracy z powodu trudności ekonomicznych i niewłaściwego stosunku pracownika do pracy, to nie można mówić o wyłączności przyczyny. To zaś oznacza, że pracownikowi nie należy się odprawa. Czyta także: Wypowiedzenie umowy o pracę wysłane na prywatny mail będzie skuteczne >>> Można zwolnić pracowników podlegających ochronie Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy, jeśli zostały spełnione przesłanki, pracodawca może rozwiązać stosunki pracy, w drodze wypowiedzenia, z pracownikami, których stosunek pracy podlega z mocy odrębnych przepisów szczególnej ochronie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem i wobec których jest dopuszczalne wypowiedzenie stosunku pracy w ramach grupowego zwolnienia. Warunkiem koniecznym jest też niezgłoszenie sprzeciwu przez zakładową organizację związkową w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o zamierzonym wypowiedzeniu. Jeżeli natomiast zgłosi ona sprzeciw, to pracodawca nie może wypowiedzieć stosunku pracy. Pracodawca może też wypowiedzieć, objętym ochroną, pracownikom warunki pracy i płacy, jeżeli z przyczyn ich niedotyczących, nie jest możliwe ich dalsze zatrudnianie na dotychczasowych stanowiskach pracy. W takim przypadku trzeba skonsultować ten zamiar z zakładową organizacją związkową. Jeśli będzie ona uważała, że działanie pracodawcy jest nieuzasadnione, to może zgłosić umotywowane zastrzeżenia. Odprawa zależy od okresu zatrudnienia Kwestie związane z odprawą reguluje art. 8 ustawy. Jej wysokość zależy od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy. Wskazany przepis stanowi, że odprawa wynosi równowartość: jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 2 lata; dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy od 2 do 8 lat; trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy ponad 8 lat. Do wskazanych okresów wlicza się też pracownikowi okres zatrudnienia u poprzedniego pracodawcy, jeżeli doszło do przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę na zasadach określonych w art. 23(1) uKp, a także w innych przypadkach, gdy z mocy odrębnych przepisów nowy pracodawca jest następcą prawnym w stosunkach pracy nawiązanych przez poprzedniego pracodawcę. Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy, odprawę pieniężną ustala się według zasad obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. Natomiast jej kwota nie nie może przekraczać kwoty 15-krotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku pracy. Wypłata odprawy powinna nastąpić najpóźniej w dniu rozwiązania stosunku pracy, ostatecznie w terminie wypłaty ostatniego wynagrodzenia za pracę. Pandemia ogranicza wysokość odpraw Prawodawca zdecydował się na ograniczenie wysokości odpraw w dobie pandemii. Kwestię tę reguluje art. 15gd o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Przepis ten ma zastosowanie w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19. Stanowi, że w przypadku wystąpienia u pracodawcy spadku obrotów gospodarczych, o którym mowa w art. 15g ust. 9, lub istotnego wzrostu obciążenia funduszu wynagrodzeń z art. 15gb ust. 2, wysokość odprawy nie może przekroczyć dziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Przepis ten ma zastosowanie także do odszkodowania lub innego świadczenia pieniężnego wypłacanego przez tego pracodawcę pracownikowi w związku z rozwiązaniem umowy o pracę. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów w programie LEX jest zależny od posiadanych licencji. W przypadku ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, pracownicy stają się jego wierzycielami. Są zaspokajani w pierwszej kolejności z masy upadłości, szczególnie w zakresie zaległych pensji. Nie muszą zgłaszać swoich roszczeń syndykowi. Należności wynikające ze stosunku pracy są umieszczane na liście wierzytelności z urzędu. Sąd upadłościowy uznaje je na podstawie listy płac i obecności. Jednak pracownik może nie mieć pewności, czy dokumenty były prowadzone w prawidłowy sposób i czy sąd w ogóle nimi dysponuje. W celu weryfikacji, czy upadły ujął wierzytelności w prawidłowej wysokości, zatrudniony ma prawo sam wystąpić z roszczeniem. Jeśli pracodawca jest niewypłacalny, to należność zostanie uregulowana ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W określonych przypadkach pracownikowi przysługuje też odszkodowanie oraz odprawa. Sąd, wydając postanowienie o ogłoszeniu upadłości przedsiębiorcy, wyznacza syndyka oraz wzywa wierzycieli upadłego do zgłoszenia wierzytelności w terminie trzydziestu dni od obwieszczenia. Pracownicy mają prawo dochodzić z masy upadłości należności ze stosunku pracy, w szczególności zaległego wynagrodzenia. I w ich przypadku nie jest nawet wymagane zgłoszenie. Należności wynikające ze stosunku pracy są umieszczane na liście wierzytelności z urzędu. I podlegają zaspokojeniu w pierwszej kolejności, co wynika wprost z art. 342 prawa upadłościowego. Jednak, niezależnie od tego, pracownicy upadłego mają prawo do samodzielnego zgłoszenia wierzytelności. To może okazać się pomocne w celu weryfikacji, czy upadły pracodawca ujął je w prawidłowej wysokości. Pracownik może zwrócić się z roszczeniem zarówno do syndyka, jak i do sądu upadłościowego, który uznaje należność dla niego na podstawie prowadzonej przez pracodawcę dokumentacji kadrowo-płacowej, tj. listy płac, listy obecności oraz innych dokumentów. Jeżeli nie były one prowadzone w prawidłowy sposób, zatrudniony musi sam zadbać o swoje interesy, wskazując, iż ujęte wierzytelności ze stosunku pracy powinny być ujęte w innej wysokości. Biorąc pod uwagę to, że na rynku może być coraz więcej upadłości, warto zawczasu kilka rzeczy na ten temat wiedzieć. Jeśli wierzytelności wynikają z dokumentacji finansowo-kadrowej upadłego pracodawcy, a ich wysokość nie będzie sporna, to stosownie do art. 237 zostaną umieszczone na liście wierzytelności z urzędu. Dotyczy to również tych o charakterze majątkowym, które przysługują pracownikowi względem upadłego pracodawcy, ale wymagają niekiedy dodatkowych ustaleń co do ich faktycznego przysługiwania albo wysokości. Może chodzić o wykazanie liczby przepracowanych godzin nadliczbowych, spełnienie przesłanek z regulaminu premiowania, a także innych dodatkowych świadczeń przewidzianych w układach zbiorowych pracy czy regulaminach wynagradzania. Jeżeli roszczenie dotyczy np. pracy w nocy, w sobotę lub święta, to jego wysokość wynika wprost z listy obecności i listy płac. Niewypłacalny pracodawca. Wypłata wynagrodzenia ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych Zgodnie z przepisami, syndyk posiada inicjatywę w dochodzeniu należności pracowników. Jego powinnością jest niezwłoczne wykonanie obowiązków przewidzianych przepisami ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, która określa zasady, zakres i tryb ich ochrony w przypadku niemożności ich zaspokojenia z powodu niewypłacalności przedsiębiorcy. W okresie miesiąca od daty niewypłacalności pracodawcy syndyk sporządza i składa marszałkowi województwa (właściwemu ze względu na siedzibę pracodawcy) zbiorczy wykaz niezaspokojonych roszczeń. Określa osoby uprawnione oraz tytuły i wysokość roszczeń wnioskowanych do zaspokojenia ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zbiorczy wykaz obejmuje roszczenia z okresów poprzedzających datę niewypłacalności pracodawcy. Marszałek województwa, po stwierdzeniu jego zgodności, przekazuje niezwłocznie odpowiednie środki finansowe Funduszu syndykowi, który wypłaca świadczenia. Osobami uprawnionymi do otrzymania świadczeń są pracownicy niewypłacalnego pracodawcy, a także byli pracownicy, członkowie rodziny zmarłego pracownika lub byłego pracownika, uprawnieni do renty rodzinnej. To również ci, którzy wykonują pracę zarobkową na innej podstawie niż stosunek pracy, jeżeli z tego tytułu podlegają obowiązkowi ubezpieczenia społecznego. Niezależnie od inicjatywy przysługującej syndykowi, ww. osoby mogą także samodzielnie wnioskować o wypłatę świadczeń z Funduszu u marszałka województwa. Powinny to zrobić jednak nie wcześniej niż dwa tygodnie po upływie terminu przewidzianego do złożenia wykazu niezaspokojonych roszczeń przez syndyka. Do wniosku należy załączyć dokumenty potwierdzające uprawnienie do świadczeń oraz kwotę niezaspokojonych roszczeń. Wówczas marszałek województwa dokonuje wypłaty świadczeń niezwłocznie po stwierdzeniu, że roszczenia podlegają zaspokojeniu ze środków Funduszu i powiadamia o tym syndyka. Jednak Fundusz wypłaca wynagrodzenia przysługujące pracownikowi za okres maksymalnie trzech miesięcy. Mogą one poprzedzać datę wystąpienia niewypłacalności pracodawcy albo ustanie stosunku pracy. Upadłość pracodawcy a wypowiedzenie umowy o pracę Jak stanowi art. 41(1) kodeksu pracy, w razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy, nie stosuje się art. 38, 39 i 41 ani przepisów szczególnych dot. ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę. Oznacza to też, że osoby w wieku przedemerytalnym, na zwolnieniach lekarskich lub przebywające na urlopach również nie są chronione. W myśl art. 36(1) kodeksu pracy, jeżeli wypowiedzenie pracownikowi umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub określony następuje z powodu ogłoszenia upadłości bądź likwidacji firmy albo z innych przyczyn niedotyczących pracowników, pracodawca może, w celu wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę, skrócić okres trzymiesięcznego wypowiedzenia do jednego miesiąca. W takim przypadku zatrudnionemu przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za pozostałą część okresu wypowiedzenia. Wlicza się on też osobie pozostającej bez pracy do okresu zatrudnienia. Odszkodowanie, o którym mowa w powyższym przepisie, stanowi swego rodzaju ekwiwalent za pozostawanie bez pracy przez zatrudnionego. Jego istotą jest zrekompensowanie szkody majątkowej, jaką pracownik ponosi wskutek utraty możliwości zarobkowania w czasie pozostałego okresu wypowiedzenia. Przyjmuje się, że odszkodowanie powinno zostać wypłacone pracownikowi najpóźniej w ostatnim dniu pracy, jeżeli jest wypłacane przez pracodawcę. Pracodawca lub odpowiednio syndyk wypłaca pracownikom odszkodowania, oczywiście jeżeli posiada odpowiednie środki. Jeśli brakuje na to zasobów, to należność taka może zostać zaspokojona z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zwolnienie grupowe, odprawy Zagadnienie odpraw pieniężnych reguluje Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Jej przepisy stosuje się w razie konieczności rozwiązania umowy przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników z przyczyn, które ich nie obejmują. Dotyczy to sytuacji, gdy w okresie nieprzekraczającym 30 dni pracodawca zatrudniający mniej niż 100 pracowników zwalnia co najmniej 10 osób. Jeśli ma minimum 100 pracobiorców, ale mniej niż 300, to zwolnienie jest uznawane za grupowe, gdy 10% traci pracę ww. okolicznościach. A jeżeli przynajmniej 300 osób jest zatrudnionych w danej firmie, to powyższe obejmuje 30 zwolnionych pracowników. W ramach grupowego zwolnienia pracownikowi przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli był zatrudniony u upadłego pracodawcy krócej niż 2 lata. Równowartość dwumiesięcznej pensji należy się osobie, która pracowała u niego od 2 do 8 lat. Natomiast odprawa odpowiadająca trzymiesięcznemu wynagrodzeniu jest należna, gdy zatrudniony przepracował u danego pracodawcy ponad 8 lat. W każdej z ww. sytuacji powinien ją wypłacić pracodawca, ale jeżeli nie posiada on odpowiednich środków, to przejmuje ten obowiązek Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. dr Karolina Mazur, radca prawny ( Pisałem już, że oświadczenie o rozwiązaniu umowy o prace za wypowiedzeniem złożone przez pracodawcę musi wskazywać przyczynę takiej decyzji. Nie zawsze taki powód musi występować po stronie pracownika. Tzn. nie jest tak, że wypowiedzenie umowy o pracę zawsze ma być karą dla pracownika, za to, że pracownik źle lub nie dość starannie pracował. Często jest tak, że przyczyny rozwiązania umowy o pracę leżą po stronie pracodawcy, a wówczas możliwe jest wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który wykonywał pracę w sposób może podjąć decyzję o zwolnieniu pracownika za wypowiedzeniem z różnych przyczyn: organizacyjnych, ekonomicznych czy nawet technologicznych. Uzasadnionym powodem wypowiedzenia umowy o pracę leżącym po stronie pracodawcy będzie zarówno redukcja zatrudnienia związana z chęcią ograniczenia kosztów pracy, jaki i z usprawnieniem jej organizacji. Nie zawsze zwolnienie, którego przyczyny leżą po stronie pracodawcy muszą zatem wiązać się z trudnościami ekonomicznymi. Pracodawca może mieć bardzo dobrą sytuację finansową, a mimo to zwalniać jest jednak tak, że pracodawca może każde zwolnienie usprawiedliwić przyczynami leżącymi po jego stronie. Również prawidłowość takiego zwolnienia – na żądanie pracownika – podlega kontroli Sądu Pracy. W wypadku odwołania się pracownika od takiego wypowiedzenia, Sąd Pracy co prawda nie może badać, czy wprowadzenie określonych zmian organizacyjnych lub też czy podjęcie decyzji o zwolnieniu z przyczyn ekonomicznych było uzasadnione. To pracodawca decyduje o tym w jaki sposób prowadzi swoją działalność i ta sfera pozostaje poza kontrolą Sądu Pracy będzie jednak badał to, czy faktycznie przyczyny wskazane przez pracodawcę miały miejsce (były rzeczywiste), czyli czy faktycznie doszło np. do redukcji zatrudnienia. Może być bowiem tak, że pracodawca wypowie pracownikowi umowę o pracę wskazując, że jest do tego zmuszony ze względów ekonomicznych, a następnie na to miejsce przyjmie inną osobę. Wówczas jasne jest, że żadne ekonomiczne względy nie w toku takiego postępowania pracodawca będzie musiał wykazać, że faktycznie redukował zatrudnienie, dokonał reorganizacji struktur zatrudnienia bądź zmienił określony proces produkcji. Te okoliczności będą podlegać ocenie Sądu pracy i jeśli pracodawca nie zdoła ich wykazać, pracownikowi będą przysługiwać określone roszczenia z tytułu bezprawnego rozwiązania umowy o przyczyną wskazywaną przez pracowników jest likwidacja stanowiska pracy. Kontrola takiego zwolnienia przez Sąd Pracy polega na sprawdzeniu, czy likwidacja faktycznie miała miejsce (pracodawca zrezygnował z wykonywania określonych czynności lub też połączył dwa stanowiska w jedno skupiając na nim obowiązki wykonywane dotychczas przez dwóch pracowników). Z pozorną likwidacją stanowiska pracy będzie mieli do czynienia w przypadku, gdy pracodawca co prawda zlikwidował jedno stanowisko, ale na jego miejsce utworzył inne (o innej nazwie), ale na którym wykonuje się te same czynności. Wydaje się, że ramach dużego zakładu pracy można stosunkowo łatwo ukryć taką pozorną likwidacje stanowiska poprzez przekazanie obowiązków zwalnianego pracownika innym osobom z jednoczesnym utworzeniem nowego stanowiska, które przejmuje pewną część obowiązków osób przejmujących zadania zwalnianego pracownika. Taki sposób „żonglowania” obowiązkami jest jednak możliwy do wykazania w Sądzie Pracy. Z reguły bowiem jeśli pomimo likwidacji stanowiska pracy liczba pracowników u pracodawcy lub w danej komórce organizacyjnej nie zmieni się, Sąd Pracy przyjmie, że likwidacja stanowiska pracy była przypadku, gdy na danym stanowisku pracy zatrudnionych jest kilku pracowników (tzn. pracodawca zatrudnia kilka osób np. na stanowisku referent prawny), to Sąd Pracy będzie z reguły badał także trafność przyjętych kryteriów, na podstawie których pracodawca wytypował do zwolnienia właśnie tego pracownika. Wypowiedzenie umowy o pracę nie jest skomplikowaną procedurą, ważne jest jednak dopilnowanie określonych formalności, o których wspomnę w dzisiejszym wpisie. Myślę, że najbardziej problematyczne jest w tym przypadku pogodzenie się z faktem, że ścieżki pracodawcy i pracownika się rozchodzą. Z doświadczenia wiem, że to trudne, zwłaszcza jak zwolnić trzeba kogoś, z przyczyn niezależnych od niego. Może to kwestia tego, że szybko przywiązuję się do współpracowników, a może za krótko prowadzę własny biznes i nie zdążyłem się jeszcze wyzbyć wyrzutów sumienia 😉 Niezależnie od tego jaki jest dokładnie powód wypowiedzenia i kto go składa, warto wiedzieć jakie są możliwości i co dokładnie powinno zawierać wypowiedzenie. Dlatego dziś podsumuję najważniejsze informacje z obu perspektyw (pracownika i pracodawcy), oraz udostępnię darmowe wzory wypowiedzenia do pobrania. Wypowiedzenie umowy o pracę – podstawowe informacje Umowę o pracę można rozwiązać za porozumieniem stron. To często najlepsza opcja, ale zdarza się też, że umowa musi być wypowiedziana przez jedną ze stron, przez pracownika lub pracodawcę. W zależności od sytuacji, może być wypowiedziana z zachowaniem okresu wypowiedzenia (który jest uregulowany w treści umowy), albo bez zachowania tego okresu. Reguluje to Art. 30 Kodeksu Pracy. Wypowiedzenie umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia może złożyć zarówno pracownik, jak i pracodawca. Pracodawca w wypowiedzeniu takim ma obowiązek poinformowania pracownika o przysługującym mu prawie do odwołania w sądzie pracy, a w przypadku umowy na czas nieokreślony – podania powodu jej rozwiązania. Pracownik już takiego obowiązku nie ma. Jak będzie wyglądać wypowiedzenie z zachowaniem okresu i co powinno się w nim znaleźć? Wypowiedzenie z zachowaniem okresu wypowiedzenia powinno zawierać: miejscowość i datę, dane pracodawcy i pracownika oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę z określeniem daty jej zawarcia oraz stron umowy, oświadczenie o zachowaniu okresu wypowiedzenia z określeniem terminu jego upływu, podpis strony wypowiadającej umowę oraz strony przyjmującej Jeśli umowę o pracę wypowiada pracodawca, powinien dodatkowo zawrzeć w niej uzasadnienie, czyli podanie przyczyn rozwiązania umowy. Dotyczy to sytuacji gdy umowa zawarta jest na czas nieokreślony. W innym przypadku nie ma obowiązku podawanie dokładnych okoliczności. W wypowiedzeniu powinno się natomiast znaleźć pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie do odwołania się od tej decyzji. A jak wygląda kwestia okresów wypowiedzenia? Jeśli umowa została zawarta na czas próbny, okres wypowiedzenia wynosi 3 dni robocze – o ile okres próbny nie przekracza 2 tygodni. Jeśli jest dłuższy niż 2 tygodnie, okres wypowiedzenia wynosi 7 dni. W przypadku gdy okres próbny wynosi 3 miesiące – 2 tygodnie. Trochę inaczej wygląda to w przypadku umowy o pracę na czas określony i nieokreślony. Okres wypowiedzenia wynosi 2 tygodnie, jeśli pracownik był zatrudniony krócej niż pół roku, miesiąc, gdy pracownik był zatrudniony co najmniej pół roku, a 3 miesięczny okres wypowiedzenia dotyczy pracowników zatrudnionych przez minimum 3 lata. Pracodawca można zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy do upływu okresu wypowiedzenia, z tym że w jego trakcie pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. Pracodawca może zwolnić z obowiązku świadczenia pracy także częściowo, czyli po upływie tylko części okresu wypowiedzenia. Warto pamiętać, że ustalając okres wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony należy uwzględnić wszystkie okresy zatrudnienia u tego samego pracodawcy. Oznacza to, że wlicza się czas trwania wszystkich dotychczasowych umów u danego pracodawcy, a nie tylko długość trwania umowy, która jest wypowiadana. Największe problemy i wątpliwości może generować sytuacja, w której wypowiadana jest umowa o pracę, bez zachowania okresu wypowiedzenia. Dlatego teraz podsumuję te informacje z rozbiciem na dwie strony – pracownika i pracodawcę. A na koniec udostępnię darmowy wzór do pobrania również w dwóch wersjach – dla pracodawcy i pracownika. Wypowiedzenie umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia przez pracodawcę Czasem może się zdarzyć, że pracodawca będzie zmuszony rozwiązać umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Może to zrobić w sytuacji ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Uzasadnionym powodem będzie też popełnienie przez pracownika przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku (zwłaszcza jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem). Wypowiedzenie bez zachowania okresu, będzie też miało zasadność w przypadku zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku, jak również przy przedłużającej się usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy (po zakończeniu okresu ochronnego). W ciągu 1 miesiąca od uzyskania wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy pracodawca ma prawo do rozwiązania umowy o pracę z winy pracownika. Klikając poniższą grafikę, można pobrać gotowy wzór takiego wypowiedzenia w Wordzie: Wypowiedzenie umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia przez pracownika Osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę ma prawo do rozwiązania umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia, gdy zostanie wydane orzeczenie lekarskie stwierdzające szkodliwy wpływ wykonywanej pracy na zdrowie pracownika, a pracodawca nie przeniesie go w terminie wskazanym w orzeczeniu lekarskim do innej pracy, odpowiedniej ze względu na stan jego zdrowia i kwalifikacje zawodowe, ani nie będzie w stanie naprawić szkodliwej sytuacji. Jest to też możliwe, gdy pracodawca dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika albo łamie prawa pracownika. Powodem mogą być bezprawne działania lub zaniechania pracodawcy, które wynikają z niedopełnienia podstawowych obowiązków wynikających ze stosunku pracy. Pracownik może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, wyłącznie w formie pisemnej. Musi również podać przyczynę uzasadniającą rozwiązanie umowy. Istotne jest to, że wypowiedzenie umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia pracownik może złożyć w terminie miesiąca od uzyskania przez niego informacji o okolicznościach, które uzasadniają rozwiązanie umowy. Poniżej udostępniam gotowy wzór dokumentu, wystarczy kliknąć w grafikę: Podsumowanie Mam nadzieję, że po dzisiejszym wpisie nie będziecie mieć już wątpliwości jak prawidłowo wypowiedzieć umowę pracownikowi lub swojemu pracodawcy. Warto pamiętać o kilku podstawowych zasadach, oraz o informacjach jakie powinny znaleźć się w dokumencie. Wypowiedzenie powinno zawierać: miejscowość i datę, dane pracodawcy i pracownika oświadczenie o wypowiedzeniu umowy na podstawie art. 55 Kodeksu pracy (w przypadku pracownika) z określeniem daty jej zawarcia oraz stron umowy, oświadczenie o wypowiedzeniu umowy na podstawie art. 52 lub 53 Kodeksu pracy (w przypadku pracodawcy) z określeniem daty jej zawarcia oraz stron umowy, w przypadku wypowiedzenia przez pracodawcę – tak jak wspominaliśmy, konieczne będzie umieszczenie w dokumentacji pouczenia o prawie pracownika do odwołania w sądzie pracy oczywiście niezbędny będzie podpis strony wypowiadającej umowę oraz strony przyjmującej wypowiedzenie Jeśli szukacie dodatkowego wsparcia, zastanawiacie się, jak w Waszym konkretnym przypadku należy załatwić sprawę – zachęcam do bezpośredniego kontaktu. Będę w stanie pomóc zarówno od strony pracodawcy, jak i pracownika. Zwłaszcza, że mam wsparcie moich kadrowych z biura rachunkowego M&M Księgi Rachunkowe. Zapraszam!

wypowiedzenie umowy o pracę przez pracodawcę z przyczyn ekonomicznych wzór