Księga Przychodów i Rozchodów oraz ewidencja ryczałtowa. Moduł Comarch ERP Optima Księga Podatkowa wspomaga księgowość w codziennej pracy firmy. Program księgowy pozwala na obsługę księgową w zakresie ewidencji ryczałtowej, Księgi Przychodów i Rozchodów (KPiR), a także rozliczenia podatku VAT od towarów i usług. Rachmistrz GT to nowoczesny system obsługi uproszczonej księgowości. Program ten polecamy firmom prowadzącym księgę przychodów i rozchodów oraz płatnikom podatku zryczałtowanego, którzy rozliczają się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Rachmistrz GT to doskonałe narzędzie zarówno dla przedsiębiorstw Księga przychodów i rozchodów - konstrukcja. Przepisy ściśle określają jak ma wyglądać właściwa budowa KPiR. Zgodnie z nimi powinna zawierać 17 kolumn, gdzie każda z nich ma określoną zawartość oraz ułożenie. Kolumna 1 - liczba porządkowa (na jej podstawie oznaczane są również dowody księgowe, które są podstawą zapisu) TEMAT : Przejście podatkowej księgi przychodów i rozchodów na księgi rachunkowe na przykładzie „FIRMY XYZ” WSTĘP ROZDZIAŁ I. Zasady prowadzenia ewidencji w podatkowej księdze przychodów i rozchodów 1.1. Obowiązek prowadzenia i założenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów 1.2. Budowa oraz sposób prowadzenia podatkowej Musi także zaprowadzić Książkę Przychodów i Rozchodów. Kiedy z ryczałtu na zasady ogólne? Termin zmiany formy opodatkowania – wyjątek. Generalnie formę opodatkowania można zmienić tylko raz w roku, w terminie do 20 stycznia. Wyjątkiem jest sytuacja, w której przedsiębiorca traci prawo do opodatkowania ryczałtem od przychodów Obowiązek sporządzania spisu z natury nie dotyczy wszystkich przedsiębiorców. Obecnie coroczną inwentaryzację przeprowadzają ci przedsiębiorcy, którzy prowadzą podatkową książkę przychodów i rozchodów. Osoby, które wybrały ryczałt lub kontynuują opodatkowanie na karcie podatkowej nie muszą dokonywać spisu. . Podatkowa księga przychodów i rozchodów to nieskomplikowana i wymagająca stosunkowo niewiele czasu forma prowadzenia księgowości. Celem prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów jest rozliczenie podatku od dochodu uzyskanych z prowadzonej działalności gospodarczej (PIT-5/PIT-5L). Jest ona przeznaczona dla osób, które nie muszą prowadzić ksiąg rachunkowych i nie wybrały ryczałtowego opodatkowania podatkiem dochodowym. Dowiedz się więcej na temat KPiR. Książka przychodów i rozchodów – omówione zagadnienia: 1. Prowadzenie księgi przychodów i rozchodów 2. Prowadzenie KPiR wg. przepisów 3. Przykłady 4. Księga przychodów i rozchodów – należy pamiętać! 5. Stwierdzone błędy w zapisach – jak poprawić? Prowadzenie księgi przychodów i rozchodów Księga przychodów i rozchodów powinna być spójna i jednolita, natomiast karty powinny zostać kolejno ponumerowane. Podatnik powinien ewidencjonować sprzedaż z oznaczeniem kolejnego numeru wpisu, datą uzyskanego przychodu i kwoty. Tak samo postępuje się z ewidencją kosztów uzyskania przychodów (wydatkami). Z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży w wyżej wymienionej formie zwolnieni są podatnicy, którzy prowadzą ewidencję z zastosowaniem kas fiskalnych. Podatnik powinien wprowadzać zapisy w ewidencjach po zakończeniu każdego dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym. Zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów należy dokonywać w sposób chronologiczny. Na podstawie dowodów księgowych (przede wszystkim na podstawie faktur i rachunków). Każdemu zdarzeniu gospodarczemu należy nadać numer początkowy i wprowadzić wymagane informacje dotyczące transakcji: tzn. numer dowodu księgowego datę zdarzenia dane kontrahenta zwięzły opis transakcji (np. zakup materiałów biurowych) Poszczególne transakcje należy rozliczać kwotowo. Zapisów w księdze należy dokonywać w języku polskim i walucie polskiej oraz w sposób staranny, czytelny i trwały. Podatnik ma również obowiązek zbroszurować księgę i kolejno ponumerować jej karty. Podatnik prowadzący księgę przychodów i rozchodów jest zobowiązany nie tylko wprowadzać zapisy zdarzeń gospodarczych (przychodów i kosztów) w ewidencji. Zgodnie z kolejnością ich występowania, ale musi to również robić w sposób niewadliwy i rzetelny. Prowadzenie KPiR wg. przepisów Zgodnie z § 11 pkt. 2 Rozporządzenia MF z dnia 26-08-2013 r. w sprawie prowadzenia Księgi przychodów i rozchodów, za niewadliwą uważa się księgę prowadzoną zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz objaśnieniami do wzoru księgi opracowanego przez Ministra Finansów. Wady w księdze to: brak dat, niechronologiczne zapisy, zaklejanie zapisów, brak wszystkich danych kontrahenta Przykład 1 Podatnik prowadzi księgę przychodów i rozchodów w wersji elektronicznej. Zapisów dokonuje niedbale: nie uzupełnia danych dotyczących kontrahenta lub przedmiotu działalności, często wpisuje dane w nieodpowiednich kolumnach. W ten sposób podatnik narusza przepisy i prowadzona przez niego księga jest wadliwa. Zgodnie z § 11 pkt. 3 i 4 Rozporządzenia MF z dnia 26-08-2013 r. w sprawie prowadzenia Księgi przychodów i rozchodów, za rzetelną uznaję się księgę przychodów i rozchodów, której zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Dopuszcza się popełnienie błędu, który nie spowoduje, że księga zostanie uznana za nierzetelną. Jednak należy pamiętać, że błąd nie może przekraczać 0,5 % przychodu wykazanego w księdze za dany rok podatkowy albo przychodu wykazanego w roku podatkowym do dnia, w którym naczelnik urzędu skarbowego, czy też organ kontroli skarbowej stwierdzi istnienie tego błędu. ▲ wróć na początek Przykład 2 Podatnikowi zdarza się nie ewidencjonować przychodów lub błędnie wpisać kwoty przychodu. Niewpisane kwoty przychodu stanowią 0,48 % przychodu wykazanego w księdze przychodów i rozchodów za rok podatkowy 2012. Księgę uzna się za prowadzoną rzetelnie. Natomiast w roku 2013 niewpisane kwoty przychodu i błędnie wpisane kwoty stanowią 0,60 % przychodu wykazanego w księdze przychodów i rozchodów za dany rok podatkowy. KPiR jest prowadzona nierzetelnie. Księga przychodów i rozchodów zostanie uznana za rzetelną również wtedy, gdy: błędne zapisy są skutkiem ewidentnej pomyłki, a podatnik posiada prawidłowe dowody księgowe dokumentujące dane zdarzenie gospodarcze podatnik uzupełnił zapisy albo dokonał korekty przed rozpoczęciem kontroli przez naczelnika urzędu skarbowego, czy też organu kontroli skarbowej błędy spowodowały podwyższenie kwoty podstawy opodatkowania (np. przez pomyłkę zawyżono przychody firmy), pod warunkiem że nie jest to błąd podlegający na niewykazaniu lub zaniżeniu kosztów zakupu materiałów podstawowych, towarów handlowych i kosztów robocizny, na skutek nieszczęśliwego wypadku albo zdarzenia losowego podatnik nie był w stanie prowadzić księgi. Przykład 3 Jeżeli w trakcie kontroli okaże się, że podatnik nie wpisał danych do księgi w odpowiednim terminie, wtedy księga zostanie uznana za nierzetelną. Zakup materiałów podstawowych wpisywany powinien być do księgi niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu. Jeśli w trakcie kontroli okaże się, że w magazynie są towary, które nie są ujęte w księdze w wymaganym przepisami prawa terminie, księga jest traktowana jako nierzetelna. Przy badaniu rzetelności czy nie wadliwości księgi nie jest brany pod uwagę stopień winy podatnika, tzn. czy świadomie zawyżył koszty, czy nieświadomie się pomylił. Pobyt w szpitalu jest traktowany jako zdarzenie losowe, może być czynnikiem, który zostanie wzięty pod uwagę podczas oceny prawidłowości prowadzonej księgi. W pozostałych przypadkach urząd skarbowy może uznać księgę przychodów i rozchodów za nierzetelną. W tym przypadku ustali dochód z pominięciem zapisów w niej dokonanych, czyli szacunkowo. Księga może zostać uznana za nierzetelną przede wszystkim wtedy, gdy: dochód jest znacznie niższy od przeciętnie uzyskanego przez innych podatników w danej branży oraz podobnych warunkach prowadzenia działalności, wynika z niej ewidentna sprzeczność, dochód jest rażąco niższy od tego, jaki byłby konieczny do pokrycia wydatków podatnika np. kwota zakupu towarów handlowych wynosi znacznie więcej, niż kwota ewidencjonowanej sprzedaży tych samych towarów, może to oznaczać, że podatnik niepotrzebnie tworzy zapasy towarów, których nie jest wstanie sprzedać albo zaniża wartość sprzedaży, w tym przypadku remanent pozwoli ustalić jaki jest stan faktyczny. Jeżeli ktoś nierzetelnie prowadzi księgę przychodów i rozchodów, podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych. Grzywna ta może przewyższyć kwotę 5 000 000 zł. W sprawach mniejszej wagi sprawca czynu zabronionego podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Tej samej karze także podlega ten, kto wadliwie prowadzi księgę (grzywna może przekraczać 30 000 zł). Księga przychodów i rozchodów – należy pamiętać! KPiR prowadzi się w miejscu wykonywania działalności gospodarczej lub we wskazanym miejscu. Przy komputerowym prowadzeniu księgowości należy przechowywać zapisy na trwałych nośnikach (np. CD-R czyli nośnik który uniemożliwi przypadkowe skasowanie plików archiwalnych). Na dowodach księgowych nie można dokonywać żądnych poprawek oraz zapisów. Jeśli podatnik stwierdzi błąd w otrzymanym dowodzie księgowym powinien wystąpić o jego korektę (dotyczy to zwłaszcza faktur). Wszelkie opisy dokumentów dokonuje się na ich odwrocie. Podatnik jest zobowiązany do przechowywania wszystkich dowodów księgowych razem z księgą przychodów i rozchodów w miejscu wykonywania działalności gospodarczej. Lub miejscu wskazanym przez podatnika (np. siedziba podatnika, jeżeli jest inna aniżeli miejsce prowadzenia działalności). Dowodami księgowymi w ujęciu podatkowym są wszelkie faktury zarówno sprzedaży jak i zakupu, faktury korygujące, rachunki, noty korygujące. Jak również dokumenty celne, opłaty skarbowe, sądowe, pocztowe. Wszystkie, które mogą stanowić potwierdzenie zaistnienia zdarzenia gospodarczego zgodnie z jego rzeczywistym przebiegiem. Aby księga mogła być uznana za prawidłowo prowadzoną, musi zostać zapewnione: a) bezzwłoczny dostęp do treści dokonywanych zapisów b) wykonywanie wydruku wszystkich danych z zachowaniem porządku chronologicznego oraz wzorem księgi. c) przechowywanie danych w postaci elektronicznej w sposób chroniący przed ich zniszczeniem, zatarciem albo zniekształceniem. Pomimo prowadzenia księgi w wersji elektronicznej, przedsiębiorca jest zobowiązany do sporządzenia wydruków comiesięcznej ewidencji zdarzeń gospodarczych. Jak również podsumowania zapisów za dany miesiąc, w terminie do 20 miesiąca następującego po miesiącu, którego dane dotyczą. Stwierdzone błędy w zapisach poprawia się przez: skreślenie dotychczasowej treści a następnie wpisanie nowej, z zachowaniem czytelności błędnego zapisu, należy również dokonać podpisu przy poprawce i umieścić przy niej datę dokonania poprawki albo wprowadzenie do księgi przychodów i rozchodów niewpisanych dowodów lub dowodów zawierających korekty błędnych zapisów, zapisy zmniejszające przychody albo koszty mogą być dokonywane ze znakiem minus („-”) lub kolorem czerwonym. Nie można poprawiać błędów w księdze zamazując korektorem lub taśmą korygującą, przez ścieranie gumką, kilkakrotne przekreślenie. Jeżeli taka sytuacja będzie miała miejsce księga w postępowaniu podatkowym może zostać potraktowana jako wadliwa. ▲ wróć na początek UWAGAZachęcamy do komentowania naszych artykułów. Wyraź swoje zdanie i włącz się w dyskusje z innymi czytelnikami. Na indywidualne pytania (z zakresu podatków i księgowości) użytkowników odpowiadamy przez e-mail, czat lub telefon – skontaktuj się z nami. Dodając komentarz na blogu, przekazujesz nam swoje dane: imię i nazwisko, adres e-mail oraz treść komentarza. W systemie odnotowywany jest także adres IP, z wykorzystaniem którego dodałeś komentarz. Dane zostają zapisane w bazie systemu WordPress oraz Disquss. Twoje dane są przetwarzane na podstawie Twojej zgody, wynikającej z dodania komentarza. Dane są przetwarzane wyłącznie w celu opublikowania komentarza na blogu. Dane w bazie systemu WordPress są w niej przechowywane przez okres funkcjonowania bloga. Dane w systemie Disquss zapisują się na podstawie Twojej umowy zawartej z firmą Disquss. O szczegółach przetwarzania danych przez Disquss dowiesz się ze strony. Najczęściej wybieraną formą prowadzenia ewidencji księgowej przez małych przedsiębiorców jest Księga Przychodów i Rozchodów (KPiR). Ewidencjonuje się w niej osiągnięte w działalności przychody i poniesione koszty. Została przewidziana wyłącznie do celów podatkowych, aby na jej podstawie ustalać podstawę opodatkowania. W poniższym artykule wyjaśniamy budowę oraz sposób prowadzenia KPiR!Kto jest zobowiązany do prowadzenia KPiR?Obowiązek prowadzenia Księgi Przychodów i Rozchodów (KPiR) dotyczy osób fizycznych, które prowadzą jednoosobową działalność gospodarczą, a także spółek cywilnych, jawnych i partnerskich, których właścicielami są osoby fizyczne, jeżeli osiągnięte przez nie przychody netto ze sprzedaży nie przekroczyły równowartości euro po przeliczeniu na PLN wg kursu średniego NBP z pierwszego dnia roboczego października roku poprzedniego (w 2021 r. limit przychodów wynosi zł, w 2022 r. limit przychodów wynosi zł).Dodatkowo obowiązek prowadzenia KPiR dotyczy:armatorów zdefiniowanych na podstawie Ustawy o podatku tonażowym;osób wykonujących działalność gospodarczą w formie agencji i umów zlecenia;osób duchownych, które same zrezygnowały z prawa do korzystania ze zryczałtowanego podatku dochodowego;osób zajmujących się działami produkcji rolnej, jeżeli zgłoszą one zamiar prowadzenia tej jednorazowy wysoki przychód może spowodować konieczność przejścia na pełne księgi. Wówczas będzie istniała możliwość powrotu do KPiR, ale dopiero od kolejno następującego roku podatkowego, jeżeli za mijający rok osiągnięto przychody poniżej granicy 2018 roku, zniesiono obowiązek osobnego zawiadamiania o prowadzeniu prowadzenia KPiRPodstawowym aktem prawnym regulującym zasady prowadzenia KPiR jest rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i można prowadzić zarówno w postaci tradycyjnej - papierowej, jak i przy pomocy programów elektronicznych. Tradycyjna wersja jest na pewno bardziej czasochłonna i mniej estetyczna, w związku z tym dla przedsiębiorców bardziej korzystne jest posługiwanie się programami KPiR przy pomocy komputera będzie prawidłowe, gdy podatnik spełni podstawowe warunki, takie jak:określenie na piśmie szczegółowej instrukcji obsługi programu komputerowego wykorzystywanego do prowadzenia księgi;stosowanie programu komputerowego zapewniającego bezzwłoczny wgląd w treść dokonywanych zapisów oraz umożliwiającego wydrukowanie wszystkich danych w porządku chronologicznym, zgodnie z wzorem księgi;przechowywanie zapisanych danych na informatycznych nośnikach danych, w sposób chroniący je przed zniszczeniem lub zniekształceniem, naruszeniem ustalonych zasad ich przetwarzania lub ich modyfikacją w sposób najnowszych przepisów Podatnik prowadzący KPiR w wersji elektronicznej, zgodnie z wyżej wymienionymi warunkami nie ma obowiązku jej drukowania. Przedsiębiorca nie ma już obowiązku drukowania księgi nie później niż do 20 każdego miesiąca za miesiąc i zadania KPiRKsięga Przychodów i Rozchodów jest ewidencją przedstawiającą osiągane przychody i ponoszone rozchody. Oznacza to, że podatnik zapisuje w niej dokonaną sprzedaż, a także koszty poniesione w celu uzyskania przychodu, które są związane z prowadzoną działalnością. Ewidencja ta jest podstawą określenia zobowiązań podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. KPiR służy więc głównie do prawidłowego rozliczania się z urzędem skarbowym, zarówno w poszczególnych okresach, jak i na koniec roku. To na podstawie zapisów w niej dokonanych wylicza się wielkość należnego podatku służy jednak nie tylko urzędnikom, ale również samemu podatnikowi. Na jej podstawie może dokonać on oceny efektywności swojej działalności w określonym czasie. Służy mu również do podsumowania pracy wykonanej przez cały rok. Informuje bowiem o podstawowych wielkościach (przychody, koszty) obrazujących słuszność funkcjonowania firmy na rynku (uzyskany z działalności dochód).Konstrukcja KPiRBudowa KPiR jest ściśle określona i wynika ze wzoru zamieszczonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia MF w sprawie prowadzenia KPiR. Zgodnie z najnowszymi przepisami księga powinna być zbudowana z 17 kolumn o określonych zawartościach ułożonych w ściśle określonej Zawiera liczbę porządkową. Dozwolone jest prowadzenie numeracji ciągłej dla całego roku lub z podziałem na miesiące. Ponadto na podstawie tej numeracji opisuje się dowody księgowe stanowiące podstawę danego Data księgowania wydatku wynikająca z dokumentu, który jest podstawą wpisu. Zwykle jest to data poniesienia wydatku, otrzymania towaru lub uzyskania przychodu, zestawienia Numer dowodu, na podstawie którego dokonujemy wpisu. W przypadku faktur wpisujemy nr zgodny z widniejącym na dokumencie zakupu czy też sprzedaży (czyli przyjęty przez daną jednostkę). Faktury sprzedażowe mogą mieć różny schemat numerowania, np. nr porządkowy/miesiąc/rok lub nr porządkowy/rok. Należy pamiętać, iż przyjęty schemat numerowania powinien obowiązywać przez cały rok podatkowy. Istotne jest również, aby numery na dokumentach sprzedażowych były nadawane kolejno bez przerw. Błędem jest bowiem sytuacja, w której jedna z faktur ma nr 3/2013 a kolejna 5/2013. Nie mogą więc powstawać W tej kolumnie wpisuje się nazwę podmiotu gospodarczego, z którym przeprowadzamy transakcję. W przypadku firmy - nazwę firmy, w przypadku osoby fizycznej - imię i nazwisko. Kolumny tej nie wypełnia się w wypadku zapisów dotyczących przychodu ze sprzedaży na podstawie dziennych zestawień sprzedaży oraz dowodów Zawiera adresy kontrahentów, z którymi prowadzone są transakcje kupna lub sprzedaży. W przypadku zapisów dotyczących przychodu ze sprzedaży na podstawie dziennych zestawień sprzedaży oraz dowodów wewnętrznych, kolumnę należy pozostawić Uwzględnia rodzaj przychodu lub wydatku. Określenie to powinno zwięźle oddawać istotę dokonanego zdarzenia gospodarczego, np. zakup blachy, zapłata za niklowanie obręczy, wypłata wynagrodzeń za Ujmuje wartość sprzedaży towarów handlowych i Pozostałe przychody np. odsetki od lokat bankowych czy też dodatnie różnice kursowe lub przychody z odpłatnego zbycia majątku Sumuje kwoty kolumny 7 i Obejmuje wartość zakupionych towarów handlowych i materiałów według ich cen Ujmuje koszty uboczne związane z zakupem np. koszty transportu, załadunku czy ubezpieczenia towaru podczas Zawiera wartość wypłaconych pracownikom wynagrodzeń brutto wypłacanych pracownikom (w gotówce i w naturze). Wynagrodzenia w naturze, jeżeli przedmiotem świadczeń w naturze są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej pracodawcy, wpisuje się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców, a w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia. Wpisu dokonuje się na podstawie listy płac (lub innych dowodów). W kolumnie tej ewidencjonuje się również wynagrodzenia wypłacane osobom z tytułu umów zlecenia i umów o Pozostałe koszty, czyli te nie ujęte w kolumnie 11 i 12. Zaliczą się do nich wydatki za media, amortyzacja czy wydatki związane z eksploatacją auta używanego dla celów prowadzonej Łączne kwoty z kolumny 12 i Występuje jako kolumna wolna, w której podatnik ma możliwość wpisać inne zaszłości gospodarcze nie przyporządkowane do żadnej z pozostałych Przeznaczona do wykazywania kosztów działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym. Po zakończeniu roku należy zsumować te koszty. W kolumnie tej należy wpisać wszystkie koszty działalności badawczo-rozwojowej, niezależnie od tego, jaka ich część będzie odliczona od podstawy Zatytułowana Uwagi - pozwala na zamieszenie informacji dodatkowych dotyczących wpisu w danym wierszu np. informacje o opakowaniach 17 kończy KPiR. Natomiast prowadzący księgę nie powinni zapominać o podsumowaniu każdego miesiąca. Polega ono na podkreśleniu wpisów za dany miesiąc oraz wyliczeniu sum poszczególnych kolumn poprzez dodawanie poszczególnych wartości wpisów (wierszy). Warto jest również pod posumowaniem danego miesiąca ująć sumę wpisów od początku roku do miesiąca poprzedzającego miesiąc rozliczany oraz sumę wpisów za cały rok (czyli z ujęciem miesiąca właśnie zamkniętego). Takie podsumowania będą służyć wyliczaniu zaliczki na podatek dochodowy za dany miesiąc, która wynika z przychodów i kosztów liczonych narastająco od początku roku podatkowego. KPiR jako narzędzie informacyjne dla księgowego i przedsiębiorcyNa podstawie wpisów sporządzanych w KPiR można określić zobowiązanie podatkowe, ale także można na podstawie tych wpisów wyciągnąć wnioski o prowadzonej działalności. Jak już zostało wcześniej zauważone, KPiR spełnia również funkcję informacyjną. Na podstawie podsumowań z każdego miesiąca przedsiębiorca może dokonać analizy zmian wielkości kosztów/przychodów na przestrzeni roku. Wystarczy skonstruować na podstawie danych z księgi wykres słupkowy wskazujący na rozkład wielkości kosztów/przychodów w czasie. Na podstawie wyliczeń widoczny mógłby być również rozkład dochodu przypadającego na poszczególne na podstawie KPiR można ogólnie przyrównać i zestawić ze sobą poszczególne wartości np. wartość zakupu towarów handlowych i materiałów pomocniczych oraz wartość sprzedaży towarów i usług w danym miesiącu. Takie zestawienia mogą być pierwszym bodźcem informującym przedsiębiorcę np. o zbyt dużych ilościach zakupionego towaru, który nie został sprzedany bądź nie osiągnięto z tytułu jego sprzedaży zadowalających dochodów. Wprawdzie informacje w KPiR są dość ogólne, ale na ich podstawie przedsiębiorca może zauważyć pewne niepokojące lub zadowalające prawidłowości. Dzięki takiemu sygnałowi w razie potrzeby będzie mógł dochodzić takiego a nie innego stanu rzeczy, co będzie miało na celu wybór optymalnych dla jego działalności systemie systemie Księga Przychodów i Rozchodów znajduje się w zakładce EWIDENCJE » KPiR, gdzie trafiają wszystkie wpisy wprowadzone w zakładkach PRZYCHODY i WYDATKI. W celu wydrukowania KPiR, u dołu strony należy wybrać okres za jaki ma zostać wygenerowana i z górnego menu wybrać opcję DRUKUJ » DRUKUJ KPiR. W poradniku przedstawiamy, jak prawidłowo przeprowadzić zmianę sposobu ewidencji księgowej na księgi rachunkowe, a także rozwiązania dla sytuacji odwrotnej – kiedy brak przekroczenia limitu 1 200 000 euro umożliwia powrót do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. SPIS TREŚCIJak zmienić księgi rachunkowe na księgę przychodów i rozchodów i odwrotnie Informacje wstępneKto może przejść z ksiąg rachunkowych na księgę przychodów i rozchodówJak sporządzić inwentaryzację na dzień zmiany zasad rozliczeńEwidencja środków trwałychKarty przychodów pracownikówDodatkowe ewidencjeO czym należy pamiętać, przechodząc na księgi rachunkoweInformacje wstępne Podatkowa księga przychodów i rozchodów dotyczy rozliczeń podatkowych. Ewidencjonuje się w niej zdarzenia dokumentujące przychody i koszty (lub wydatki). Ewidencja w formie księgi przychodów i rozchodów nie uwzględnia rozrachunków, operacji kasowych, bankowych itp. Zatem właściciel, chcąc uzyskać informację o swoich zobowiązaniach i należnościach, o płynności finansowej czy o innych wskaźnikach ekonomicznych, musi na własne potrzeby prowadzić dodatkowe ewidencje. Jednak wiele osób zajmujących się działalnością gospodarczą na niewielką skalę ich nie prowadzi. W takich przypadkach przejście z ewidencji uproszczonej na księgi rachunkowe może przysporzyć wielu kłopotów. Otwarcie ksiąg rachunkowych dla podatników prowadzących ewidencję uproszczoną jest skomplikowaną operacją. Wynika to przede wszystkim z faktu, że dane zawarte w są do tego celu absolutnie niewystarczające. Dlatego należy odpowiednio wcześniej zacząć przygotowania do tego procesu. Odwrotna sytuacja, czyli przejście z ksiąg handlowych na księgi podatkowe, jest procesem mniej problemowym, wymaga jednak prowadzenia szczególnego rodzaju ewidencji, które nie są wymagane przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych. Do przeliczenia na złote określonego w euro limitu przychodów zobowiązującego do prowadzenia ksiąg rachunkowych od 1 stycznia 2012 r. należy zastosować kurs średni NBP ogłoszony na 30 września 2011 r. Kurs ten wynosi 4,4112 zł/euro. 5 293 4490 zł to limit do prowadzenia ksiąg rachunkowych w 2012 roku. Kto może przejść z ksiąg rachunkowych na księgę przychodów i rozchodów Z tego rozwiązania będą mogły skorzystać, począwszy od 2012 r. 1) osoby fizyczne, 2) spółki cywilne osób fizycznych, 3) spółki jawne osób fizycznych, 4) spółki partnerskie – które w 2011 r. były obowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych, a nie przekroczą w nim limitu przychodów (1 200 000 euro). Przejście na rozliczenia na podstawie związane z mniejszą niż 1 200 000 wartością przychodów nie jest obowiązkowe (art. 2 ust. 2 uor, art. 24a ust. 5 Podmioty gospodarcze muszą dokładnie przeanalizować, czy warto wracać do rozliczeń na podstawie księgi przychodów i rozchodów. Informację o dalszym prowadzeniu ksiąg rachunkowych mimo braku obowiązku należy przesłać do urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego. Jak sporządzić inwentaryzację na dzień zmiany zasad rozliczeń Zamykając księgi handlowe, należy przeprowadzić pełną inwentaryzację. Do podatkowej księgi przychodów i rozchodów trzeba jednak wprowadzić tylko wartość towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów. Taki sposób postępowania wynika z § 27 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przepis ten wskazuje, że: „(...) podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej »spisem z natury«, na 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności”. Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe nie mają obowiązku prowadzenia odrębnej ewidencji wyposażenia. W razie powrotu podatnika do będzie on musiał prowadzić ewidencję wyposażenia (§ 4 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów). W ewidencji tej należy wykazywać wyposażenie, którego wartość początkowa przekracza 1500 zł. Podmioty gospodarcze będące zarejestrowanymi podatnikami VAT i posiadające prawo do odliczenia VAT będą ujmować to wyposażenie w cenach netto. Pozostałe podmioty ewidencjonują wyposażenie w cenach brutto. Podatnik jest obowiązany dokonywać zapisów w ewidencji wyposażenia najpóźniej w miesiącu przekazania wyposażenia do używania. Ewidencja wyposażenia powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu, datę nabycia, numer faktury lub rachunku, nazwę wyposażenia, cenę zakupu wyposażenia lub koszt wytworzenia, numer pozycji, pod którą wpisano w księdze koszt związany z nabyciem wyposażenia, datę likwidacji (w tym również datę sprzedaży lub darowizny) oraz przyczynę likwidacji. Ewidencję tę należy prowadzić od momentu założenia Podatnik, który przeszedł z ksiąg handlowych na księgę przychodów i rozchodów, nie ma obowiązku odtwarzania zapisów ewidencji za okres, kiedy prowadził księgi rachunkowe. Ewidencja środków trwałych W przypadku podatników prowadzących księgi rachunkowe ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje, jakie elementy musi zawierać ewidencja środków trwałych. Podaje jedynie, że ma zawierać informacje niezbędne do obliczenia wysokości podatkowych odpisów amortyzacyjnych. Jeżeli więc prowadzona uprzednio ewidencja nie zawierała wszystkich wymaganych elementów, od dnia przejścia na podatkową księgę przychodów i rozchodów należy ją dostosować do wymogów określonych dla Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatnicy mają obowiązek prowadzić ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n ust. 2–6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewidencja ta musi zawierać co najmniej: 1) liczbę porządkową, 2) datę nabycia, 3) datę przyjęcia do używania, 4) określenie dokumentu stwierdzającego nabycie, 5) określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, 6) symbol Klasyfikacji Środków Trwałych, 7) wartość początkową, 8) stawkę amortyzacyjną, 9) kwotę odpisu amortyzacyjnego za dany rok podatkowy i narastająco za okres dokonywania tych odpisów, w tym także, gdy składnik majątku był kiedykolwiek wprowadzony do ewidencji (wykazu), a następnie z niej wykreślony i ponownie wprowadzony, 10) zaktualizowaną wartość początkową, 11) zaktualizowaną kwotę odpisów amortyzacyjnych, 12) wartość ulepszenia zwiększającą wartość początkową, 13) datę likwidacji oraz jej przyczynę albo datę zbycia. Zasady i stawki amortyzacji przy przejściu z ksiąg rachunkowych na księgę przychodów i rozchodów nie ulegają zmianie. Karty przychodów pracowników Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe nie muszą zakładać imiennych kart wynagrodzeń. Mają oni jedynie obowiązek prowadzenia ewidencji analitycznej wynagrodzeń w zakresie określonym przez zakładową politykę rachunkowości. Większość podmiotów gospodarczych prowadzących księgi rachunkowe zakłada jednak takie karty, gdyż są one podstawowym źródłem informacji podczas sporządzania rocznych informacji PIT-11. Jeżeli jednak prowadzący księgi rachunkowe zrezygnował z imiennych kart przychodów pracowników, to teraz musi je założyć (§ 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia Karty przychodów powinny zawierać co najmniej następujące dane: 1) imię i nazwisko pracownika, 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), 3) numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), 4) miesiąc, w którym nastąpiła wypłata, 5) sumę osiągniętych w danym miesiącu przychodów brutto (w gotówce i w naturze), 6) koszty uzyskania przychodu, 7) składkę na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe), 8) podstawę obliczenia zaliczki w danym miesiącu, 9) razem dochód narastająco od początku roku, 10) kwotę należnej zaliczki na podatek dochodowy, obliczonej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, 11) składkę na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, 12) należną zaliczkę na podatek dochodowy, 13) datę przekazania zaliczki na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy naczelnik urzędu skarbowego. Dodatkowe ewidencje Podatnicy powierzający na zlecenie biuru rachunkowemu prowadzenie księgi przychodów i rozchodów muszą prowadzić w miejscu wykonywania działalności ewidencję sprzedaży. Obowiązek taki występuje, jeśli uzyskuje się przychody nieudokumentowane fakturami lub rachunkami (§ 8 rozporządzenia w sprawie prowadzenia Nie dotyczy to podatników, którzy ewidencjonują obrót z zastosowaniem kas rejestrujących w myśl przepisów ustawy o VAT. Podatnik jest obowiązany zbroszurować ewidencję sprzedaży i ponumerować jej karty. Ewidencja powinna zawierać co najmniej następujące dane: 1) numer kolejny wpisu, 2) datę uzyskania przychodu nieudokumentowanego fakturami, rachunkami oraz kwotę tego przychodu. Podatnicy wykonujący działalność w zakresie udzielania pożyczek pod zastaw (prowadzenia lombardów) muszą prowadzić również ewidencję pożyczek i zastawionych rzeczy (§ 6 rozporządzenia w sprawie prowadzenia Ewidencja ta powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu, imię i nazwisko pożyczkobiorcy, adres, datę udzielenia pożyczki, kwotę udzielonej pożyczki, wysokość umówionych odsetek w złotych, opis zastawionej rzeczy i jej wartość rynkową, termin zwrotu pożyczki wraz z odsetkami, datę i kwotę zwróconej pożyczki wraz z odsetkami, datę zwrotu zastawionej rzeczy, datę sprzedaży rzeczy i kwotę należną z tytułu tej sprzedaży, kwotę prowizji stanowiącej wartość spłaconych odsetek lub różnicę między kwotą uzyskaną ze sprzedaży zastawionej rzeczy a kwotą udzielonej pożyczki. O czym należy pamiętać, przechodząc na księgi rachunkowe Odpowiedzialnym za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości, a więc i za prawidłowe otwarcie ksiąg rachunkowych przy przejściu z na pełną rachunkowość, jest kierownik jednostki (art. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości). Ustawa o rachunkowości definiuje kierownika jednostki jako: „(...) członka zarządu lub innego organu zarządzającego, a jeżeli organ jest wieloosobowy – członków tego organu, z wyłączeniem pełnomocników ustanowionych przez jednostkę. W przypadku spółki jawnej i spółki cywilnej za kierownika jednostki uważa się wspólników prowadzących sprawy spółki, w przypadku spółki partnerskiej – wspólników prowadzących sprawy spółki albo zarząd, a w odniesieniu do spółki komandytowej i spółki komandytowo-akcyjnej – komplementariuszy prowadzących sprawy spółki. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą za kierownika jednostki uważa się tę osobę; przepis ten stosuje się odpowiednio do osób wykonujących wolne zawody. Za kierownika jednostki uważa się również likwidatora, a także syndyka lub zarządcę ustanowionego w postępowaniu upadłościowym (art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości)”. Do obowiązków kierownika jednostki przechodzącej z na księgi rachunkowe będzie należało: 1) zamknięcie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, 2) opracowanie dokumentacji opisującej przyjęte zasady (politykę) rachunkowości, 3) sporządzenie wykazu aktywów i pasywów (inwentarza), 4) otwarcie ksiąg rachunkowych na pierwszy dzień kolejnego roku obrotowego, 5) złożenie w urzędzie skarbowym zgłoszenia aktualizującego na formularzu NIP-1. Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Do 21 stycznia 2017 roku osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, których przychody nie przekroczyły w 2016 roku 2 mln euro ( - zł – netto, tj. bez podatku VAT), mogą zrezygnować z prowadzenia ksiąg rachunkowych (tzw. pełnej rachunkowości) i wybrać uproszczoną księgowość w postaci podatkowej księgi przychodów i rozchodów (pkpir). Jak to zrobić? Kto może przejść na pkpir Z ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie ustawy o rachunkowości na pkpir mogą przejść osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą: - indywidualnie, - w formie spółki cywilnej osób fizycznych, - w formie spółki jawnej osób fizycznych, - w formie spółki partnerskiej. Graniczny limit przychodów w 2016 roku 2 mln euro ( - zł – netto, tj. bez podatku VAT) dotyczy przychodów: - z indywidualnej działalności gospodarczej, - spółki: cywilnej, jawnej lub partnerskiej. Polecamy: Monitor Księgowego – prenumerata Pierwsze czynności przy przejściu z ksiąg rachunkowych na pkpir Przechodząc z ksiąg rachunkowych na pkpir trzeba w pierwszej kolejności: - zamknąć księgi rachunkowe na koniec 2016 roku, - uzgodnić salda z kontrahentami, - sporządzić sprawozdanie finansowe za 2016 rok. - sporządzić spis z natury (tzw. remanent) towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów na dzień 1 stycznia 2017 r. z określeniem ich wartości – według cen zakupu lub nabycia albo wg cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia; z kolei wartość półwyrobów (półfabrykatów), wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się wg kosztów wytworzenia, wartość odpadów użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją pierwotną wartość użytkową - wg wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania. Wartość ogółem wynikająca ze spisu z natury powinna być wprowadzona do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Spis z natury powinien zawierać co najmniej następujące dane: - imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy), - datę sporządzenia spisu, - numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury, - szczegółowe określenie towaru i innych ww. składników majątkowych, - jednostkę miary, - ilość stwierdzoną w czasie spisu, - cenę w złotych i groszach za jednostkę miary, - wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową, - łączną wartość spisu z natury, - klauzulę „Spis zakończono na pozycji...”, - podpisy osób sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu (wspólników), Spis z natury powinien obejmować również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika. Towary obce nie podlegają wycenie - wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią własność. Założenie pkpir i ewidencji Podatnicy chcący prowadzić pkpir mają obowiązek założyć tę księgę na dzień 1 stycznia roku podatkowego lub na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego. W przypadku osób kontynuujących działalność, przechodzących z ksiąg rachunkowych na pkpir powinny one założyć pkpir na dzień 1 stycznia 2017 r. Oprócz samej księgi powinny też na ten dzień założyć ewidencję sprzedaży, która jest konieczna jeżeli: - na zlecenie podatnika prowadzenie księgi zostało powierzone biuru rachunkowemu a także - uzyskiwane są przychody nieudokumentowane fakturami lub rachunkami. Ponadto konieczne będzie założenie: a) ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b) ewidencji wyposażenia, c) kart przychodów pracowników (jeżeli są zatrudniani pracownicy), d) ewentualnych dodatkowych ewidencji: - ewidencji pożyczek i zastawionych rzeczy - w przypadku działalności w zakresie udzielania pożyczek pod zastaw (lombardy), - ewidencji kupna i sprzedaży wartości dewizowych, prowadzonej według zasad określonych w przepisach prawa dewizowego - w przypadku działalności kantorowej. Zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego o prowadzeniu pkpir w 2017 roku Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym korzystali ze zryczałtowanego opodatkowania podatkiem dochodowym lub prowadzili księgi rachunkowe, są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika o prowadzeniu pkpir w terminie 20 dni od dnia jej założenia. Zatem jeżeli przyjmiemy, że pkpir w przypadku kontynuacji działalności i przejściu z ksiąg rachunkowych trzeba założyć 1 stycznia, to zawiadomienie powinno dotrzeć do naczelnika urzędu skarbowego do 21 stycznia (termin 20-dniowy zaczyna biec od 2 stycznia). A jako, że w 2017 roku 21 stycznia wypada w sobotę, to zgodnie z art. 12 § 4 Ordynacji podatkowej ostatnim dniem terminu będzie w tym roku poniedziałek 23 stycznia 2017 r. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki jawnej osób fizycznych lub spółki partnerskiej, zawiadomienie to składają wszyscy wspólnicy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania każdego z nich. Zawiadomienie o prowadzeniu pkpir można złożyć w zwykłej formie pisemnej (nie ma jednego obowiązkowego urzędowego druku, choć niektóre urzędy skarbowe wywieszają u siebie wzory takich zgłoszeń dla wygody podatników). Trzeba w nim zamieścić co najmniej następujące informacje: - imię i nazwisko (nazwę) podatnika, - adres podatnika, - numer NIP podatnika, - datę rozpoczęcia prowadzenia pkpir, - podpis podatnika - nazwę i adres naczelnika urzędu skarbowego. Zawiadomienie może wyglądać np. tak: Warszawa, 20 stycznia 2017 r. Jan Podatniczy ul. Pitowa 111 00-001 Warszawa NIP: 111-111-11-11 Do Naczelnika …. Urzędu Skarbowego w Warszawie - adres Urzędu Skarbowego: Zawiadomienie o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów Uprzejmie zawiadamiam o założeniu w dniu 1 stycznia 2017 r. podatkowej księgi przychodów i rozchodów i rozpoczęciu prowadzenia tej księgi od początku 2017 roku. Jan Podatniczy Jeżeli w kolejnych latach podatnik będzie kontynuował prowadzenie pkpir – nie musi składać co roku kolejnych zawiadomień. W przypadku prowadzenia pkpir przez biuro rachunkowe na zlecenie podatnika, podatnik ten ma obowiązek poinformować również o tym fakcie naczelnika urzędu skarbowego (w terminie 7 dni od zawarcia umowy z biurem rachunkowym). W tym zawiadomieniu (można te informacje zawrzeć w jednym ww. zawiadomieniu o prowadzeniu pkpir) trzeba wskazać: - nazwę i adres biura rachunkowego, - miejsce (adres) prowadzenia oraz przechowywania księgi i dowodów (faktur, rachunków, innych dokumentów) związanych z jej prowadzeniem. Zawiadomienie o rozpoczęciu prowadzenia pkpir można: - złożyć osobiście w biurze podawczym właściwego urzędu skarbowego, - przesłać do urzędu pocztą - złożyć online przez tzw. pismo ogólne. W przypadku przedsiębiorców zarejestrowanych w CEIDG, najłatwiej można złożyć to zawiadomienie na wniosku o zmianę wpisu CEIDG. Tam w części 20 "Rodzaj prowadzonej dokumentacji rachunkowej" należy zaznaczyć kwadrat nr 2 "podatkowa księga przychodów i rozchodów". Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w formie spółki jawnej osób fizycznych lub w formie spółki partnerskiej, jeżeli spółka zrezygnowała z prowadzenia pełnej księgowości, muszą pamiętać o obowiązku złożenia przez spółkę w sądzie rejestrowym prowadzącym Krajowy Rejestr Sądowy, w terminie 6 miesięcy od dnia kończącego rok obrotowy (w 2017 roku trzeba to zrobić do 30 czerwca), oświadczenia o braku obowiązku sporządzania i złożenia rocznego sprawozdania finansowego. Postawa prawna: - art. 12 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej - art. 24a ust. 3a-3c ustawy o PIT - rozporządzenie Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. WSTĘP ROZDZIAŁ I. FORMY OPODATKOWANIA PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH 1. Podmioty gospodarcze i ich księgi rachunkowe Karta podatkowa Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych 2. Zasady ogólne Księga przychodów i rozchodów Księgi rachunkowe ROZDZIAŁ II. PODATKOWA KSIĘGA PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW Podmioty zobligowane do prowadzenia książki przychodów i rozchodów Zasady prowadzenia książki przychodów i rozchodów Układ i treść poszczególnych rubryk w podatkowej książce przychodów i rozchodów Zasady ewidencji kosztów w książce przychodów i rozchodów Pojęcie kosztów uzyskania przychodów Rodzaje kosztów uzyskania przychodów w książce przychodów i rozchodów Dodatkowe ewidencje prowadzone łącznie z książką przychodów i rozchodów Ewidencja sprzedaży Ewidencja środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Ewidencja wyposażenia Zamknięcie miesięczne i roczne książki przychodów i rozchodów Zamknięcie m-ca w książce przychodów i rozchodów Ustalenie dochodu miesięcznego i rocznego Zamknięcie księgi na koniec roku ROZDZIAŁ III. ZASADY PRZEJŚCIA Z KSIĄŻKI PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW NA KSIĘGI HANDLOWE Inwentaryzacja stanu rzeczywistego Wycena składników aktywów i pasywów Sporządzenie bilansu zamknięcia Rozdział IV. WPROWADZENIE KSIĄG HANDLOWYCH W PRZEDSIĘBIORSTWIE HANDLOWYM Ogólna charakterystyka obiektu badań Zamknięcie podatkowej książki przychodów i rozchodów… Inwentaryzacja majątku przedsiębiorstwa i źródeł jego pochodzenia Zakładowy plan kont Określenie wartości zinwentaryzowanych składników majątku Wartość kapitału przedsiębiorstwa handlowego. Bilans otwarcia ZAKOŃCZENIE BIBLIOGRAFIA SPIS RYSUNKÓW SPIS TABEL

przejście na książkę przychodów i rozchodów